نقاط دردناک خطوط تولید سنتی پردازش ورق‌های فلزی

کارایی پایین: وابستگی به بارگیری و تخلیه دستی، تنظیمات تجهیزات، زمان‌های طولانی تغییر نوبت تولید، استفاده ناکافی از ظرفیت برای سفارشات کوچک، و دشواری در کنترل زمان‌بندی تحویل؛

دقت ناپایدار: خطاهای بزرگ در عملیات دستی (مانند زوایای خم‌کردن و موقعیت‌یابی جوشکاری)، نرخ بالای ضایعات، به‌ویژه سازگان‌پذیری ضعیف در پردازش قطعات پیچیده؛

هزینه‌های بالا: افزایش هزینه‌های نیروی کار، ضایعات شدید مواد (ناشی از چیدمان نامناسب مواد)، هزینه‌های بالای نگهداری تجهیزات و خرابی‌های مکرر؛

انعطاف‌پذیری ناکافی: دشواری در تطبیق سریع با انواع محصولات و سفارشات سفارشی، هزینه‌های بالای اصلاح خط تولید، پاسخ‌دهی کند به تقاضای بازار؛

دشواری در کنترل کیفیت: کارایی پایین بازرسی دستی، عدم قابلیت ردیابی داده‌های فرآیندهای حیاتی، زمان‌بر بودن ردیابی مشکلات کیفیت؛

ریسک‌های ایمنی و زیست‌محیطی: فعالیت‌هایی مانند جوشکاری و برش، گازهای خروجی و باقی‌مانده تولید می‌کنند، کار دستی مستعد آسیب‌دیدگی است و فشار زیادی برای رعایت الزامات زیست‌محیطی وجود دارد؛

قطع ارتباط در مدیریت: برنامه‌های تولید شفاف نیستند، انتقال فرآیندها بدون انقطاع انجام نمی‌شود، موجودی در جریان تولید تجمع می‌یابد و نظارت بلادرنگ بر داده‌های تولید دشوار است.

خطوط تولید سنتی عموماً از فرآیند مونتاژ خطی استفاده می‌کنند که در آن هماهنگی بین واحدهای فرآیندی ضعیف است و منجر به مشکلاتی مانند نامتعادل‌بودن ریتم تولید، بیکار ماندن منابع و نوسانات مصرف انرژی می‌شود؛ این امر به‌طور جدی به بازدهی تولید و سطح بهره‌برداری از انرژی می‌زند.